Flex verdwijnt niet. De definitie van goede flex verandert.
De arbeidsmarkt verandert. Flexwerkers krijgen meer zekerheid, de regels voor uitlenen worden aangescherpt en werkgevers krijgen te maken met nieuwe verantwoordelijkheden. Tegelijkertijd blijft één behoefte bestaan: organisaties moeten kunnen meebewegen. Met pieken en dalen, veranderingen in de markt en een arbeidsmarkt waarin de juiste mensen niet altijd voorhanden zijn.
Die twee ontwikkelingen lijken soms tegenover elkaar te staan. Meer zekerheid voor werkenden aan de ene kant, flexibiliteit voor werkgevers aan de andere kant. Ik denk dat we af moeten van het idee dat we daartussen moeten kiezen. De vraag is niet óf we flexibiliteit nodig hebben, maar hoe we die op een goede manier organiseren.
Flexibiliteit blijft nodig
De behoefte aan flexibiliteit verdwijnt niet doordat de regels veranderen. Bedrijven hebben nu eenmaal niet iedere dag, iedere week of ieder seizoen dezelfde personeelsbehoefte. Soms moet je snel kunnen opschalen, specialistische kennis tijdelijk toevoegen of iemand vervangen. Daarnaast verandert werk zelf steeds sneller.
Flex speelt daarin een belangrijke rol. Maar ik denk wel dat we anders naar flex moeten kijken. Te vaak wordt flexibiliteit nog gezien als simpelweg extra capaciteit: er zijn morgen tien mensen nodig, dus regelen we tien mensen.
Voor mij is goede flex veel meer dan dat.
Het begint bij de vraag waarom een organisatie flexibiliteit nodig heeft. Welk werk is structureel? Waar zitten tijdelijke pieken? Welke kennis heb je op bepaalde momenten nodig? En waar kun je het werk misschien slimmer organiseren? Pas daarna komt de vraag welke contractvorm of oplossing daarbij past.
Zekerheid en flexibiliteit hoeven elkaar niet uit te sluiten
Tegelijkertijd begrijp ik heel goed waarom er vanuit de politiek meer aandacht is voor de positie van flexwerkers. Mensen willen weten waar ze aan toe zijn. Ze willen een eerlijk inkomen, goede arbeidsvoorwaarden, mogelijkheden om zich te ontwikkelen en perspectief op de toekomst.
Wat mij betreft zijn dat geen voorwaarden die alleen bij een vast contract horen.
Ook iemand die flexibel werkt, verdient goed werkgeverschap. Dat betekent aandacht hebben voor ontwikkeling en duurzame inzetbaarheid, maar ook kijken naar wat iemand nodig heeft om de volgende stap te kunnen zetten. Juist daar ligt voor onze sector een belangrijke verantwoordelijkheid.
De flexmarkt van de toekomst draait daarom niet alleen om het leveren van mensen. Het gaat steeds meer om de vraag hoe je werkgevers én werkenden helpt om duurzaam mee te bewegen met een veranderende arbeidsmarkt.
Van flexibele schil naar bewuste personeelsstrategie
De nieuwe wet en regelgeving dwingt organisaties om scherper naar hun personeelsinzet te kijken. Ik zie dat niet alleen als een verplichting. Het is ook een goed moment om jezelf als werkgever een paar fundamentele vragen te stellen.
Waar heb ik structureel mensen nodig? Waar heb ik daadwerkelijk behoefte aan flexibiliteit? Welke kennis en vaardigheden heb ik straks nodig? En hoe zorg ik ervoor dat mijn organisatie wendbaar blijft zonder dat dit ten koste gaat van de zekerheid van mensen?
Daarmee wordt flex minder een oplossing die je inzet zodra er ergens een gat ontstaat en steeds meer een bewuste keuze binnen je totale personeelsstrategie.
Dat vraagt ook iets anders van ons als arbeidsmarktpartner. Niet alleen mensen leveren wanneer daar behoefte aan is, maar naast werkgevers staan en vooruitkijken. Begrijpen waar een organisatie naartoe wil, welke ontwikkelingen daarop afkomen en welke mix van mensen, ontwikkeling en flexibiliteit daarbij past.
De toekomst van goede flex
Ik geloof daarom niet dat flex verdwijnt. Daarvoor is de behoefte aan wendbaarheid op de arbeidsmarkt simpelweg te groot. Maar de manier waarop we flex organiseren, verandert wel.
En misschien is dat juist goed.
Want als nieuwe regels ervoor zorgen dat we bewuster nadenken over wanneer flexibiliteit nodig is én tegelijkertijd meer aandacht hebben voor zekerheid, ontwikkeling en perspectief voor werkenden, dan wordt flex daar uiteindelijk sterker van.
Voor mij gaat de discussie daarom niet over vast óf flex. De uitdaging is om werk zo te organiseren dat werkgevers kunnen blijven meebewegen en mensen tegelijkertijd voldoende zekerheid en perspectief krijgen.
Dat is wat mij betreft de definitie van goede flex.