29 apr '16

Ik wil de feestvreugde niet verstoren, maar de gefaseerde verlaging van de leeftijdsgrens voor het minimumjeugdloon wordt helaas niet het hosannaverhaal dat minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken en vakbond FNV ons voorspiegelen (zie FD 22 april). De enigen die hiervan gaan profiteren zijn hoger opgeleide jongeren. Onder lager opgeleiden zal de jeugdwerkloosheid juist weer gaan stijgen. En dat niet alleen, de kans neemt toe dat deze groep uiteindelijk volledig de aansluiting met de arbeidsmarkt gaat missen, met alle uitwassen van dien.

Door Paul Haarhuis, commercieel directeur bij Timing uitzendbureau
Dit artikel is gepubliceerd in het FD.

"Minimumloon zet jeugdige doeners alweer in de kou."

Paul Haarhuis, commercieel directeur

Nederland zou Nederland niet zijn als er niet opgetogen zou worden gereageerd op het vooruitzicht van wat extra geld in het loonzakje. Heel begrijpelijk dan ook die eerste reactie op het nieuws dat het minimumjeugdloon gefaseerd wordt verhoogd voor jongeren van 18 tot 20 jaar terwijl iedereen vanaf 21 jaar straks recht heeft op een volwassen loon. Minister Asscher heeft er al rekening mee gehouden dat dit werkgevers extra geld kost: hij compenseert ze met € 100 mln subsidie uit de regeling Lagere Inkomensvoordeel.

Hartstikke mooi zou je denken, maar 100 miljoen is een druppel op een gloeiende plaat. De structurele jeugdwerkloosheid is nog steeds hardnekkig: in maart 2016 zaten bijna 160.000 jongeren zonder werk. Pogingen van de overheid, zoals het SterkTeam van ambassadeur jeugdwerkloosheid Mirjam Sterk, hebben onvoldoende de dalende lijn kunnen inzetten.

De groep die het lastigst te bemiddelen is, zijn de lager opgeleiden. De zogeheten doeners. De enige stimulans voor werkgevers om hen in dienst te nemen, blijft een financiële. Ofwel: zo laag mogelijke kosten. En juist dit voordeel valt weg met het verhogen en deels afschaffen van het minimumjeugdloon.

Voor hoger opgeleiden geldt dat ze worden gezien en ervaren als fris bloed. Bedrijven doen moeite hen binnen de poorten te halen in een economisch tijdperk waarin ‘disruptie’ het nieuwe concurrentiemodel lijkt. Helaas zijn de doeners een stuk minder hip en happening en is hun belangrijkste voordeel dat ze goedkoop zijn.

Ik spreek genoeg werkgevers in sectoren met schrale marges voor wie dit argument doorslaggevend is als gevolg van lage lonen concurrentie uit landen als China. Deze groep jongeren gaat dadelijk de volledige rekening betalen van de aangekondigde aanpassingen van het minimumjeugdloon. Terwijl ze eigenlijk al veel te lang zitten in de hoek waar de klappen maar blijven vallen.

Het lijkt wel of deze jongeren niet belangrijk zijn, in ieder geval zou het mij niet verbazen als ze dit onderhand zelf zo gaan ervaren. In zijn huidige vorm biedt het minimumjeugdloon deze jongeren in ieder geval een ingang op de arbeidsmarkt van waaruit ze zich met de juiste ondersteuning verder kunnen ontwikkelen en doorstromen. Als de veranderingen straks worden doorgevoerd, wordt deze ingang voor hen permanent afgesloten. Deze jongeren komen dan niet meer aan het werk.

Aan de onderkant van de arbeidsmarkt zijn de fundamenten al langer flink aangetast, maar nu dreigt onherstelbare betonrot. Ik ben voorstander van vooruitgang maar in dit geval zou ik heel graag zien dat alles bij het oude blijft.

Vraag het ons!