We horen het voortdurend om ons heen en je ziet het steeds meer in het nieuws: de komende tien tot twintig jaar verandert álles. Robots en kunstmatige intelligentie nemen onze banen over en besturen onze maatschappij. Is dat iets om bang voor te zijn? Ben je gek! Bart Flos is auteur, klaagcoach en veranderspecialist; hij laat je zien hoe een dag uit het dagelijkse leven in 2037 eruit kan zien. Je zult daadwerkelijk alles wat je gewend bent los moeten laten onder het motto ‘omhels de verandering’.

Het is woensdag 18 maart 2037. Mijn slaapkamer heeft zich gevuld met zacht licht en het raam is geleidelijk aan transparanter geworden. Terwijl ik naar buiten kijk over de groene stadswallen, waar het strijklicht van de zon haar warmte verspreid, zie ik dat het 9:36u is, dat het buiten 23 graden is, ik deze ochtend twee afspraken heb en er positieve ontwikkelingen zijn in de wereld.

Ik spring uit bed en zeg ‘Goedemorgen Melvy. Zou je mijn eerste afspraak willen verzetten naar morgenmiddag alsjeblieft?’ Een vriendelijke stem antwoordt ‘Goedemorgen Bart. Heb je goed geslapen?’ ‘Eh, ja. Dank je. Aardig van je’. ‘Dat is fijn om te horen. Ik heb zojuist een verzoek tot het verzetten van je afspraak gedaan. Ik houd je op de hoogte. Wil je vandaag zelf je ontbijt maken?’ ‘Ja, graag. Dank je, Melvy’. ‘Graag gedaan, Bart’.

Ik besluit om vandaag van mijn geplande drie uur er maar twee te werken. Gisteren was met vier uur een behoorlijk drukke dag en ik probeer mijn werkweek van 26 uur zo goed mogelijk te verdelen over vijf opdrachtgevers. De afspraak die is blijven staan is met één van mijn detacheerders over een hele leuke tijdelijke klus bij een klant hier in de stad.

Als ik beneden in de keuken kom vraag ik om een cappuccino en check ik het resultaat van mijn zelflerende algoritme dat de hele nacht heeft gestampt op een complexe bezorgroute voor de 500 drones waarvoor ik verantwoordelijk ben. Op dat moment zie ik op mijn pols een bezorgbericht. Mijn nieuwe PowerPack is binnen! Joepie. Ik loop naar de voordeur waar een SPU-drone zojuist een pakketje heeft neergezet. Ik zeg ‘dank je’, mijn pols piept, de drone knikt en vervolgt haar weg.

Terwijl ik mijn cappuccino drink zie ik op het nieuws dat de ruimtereis naar Mars voorspoedig verloopt, dat de landen in Noordelijk Afrika inmiddels ook op de 24-urige werkweek zijn overgestapt en dat kwantumcomputers gebruikt gaan worden voor het controleren van het internationale betalingsverkeer. De traditionele banken zijn wereldwijd aan het verdwijnen en steeds meer landen gaan over op het basisinkomen. Wij hebben hier in Nederland pas nog het tienjarig jubileum van ons basisinkomen gevierd.

Vanmiddag bespreek ik met mijn detacheerders het terugbrengen van mijn werkweek naar 20 uur. De nieuwe CrayX6-computers zijn zó snel en efficiënt geworden dat ik mijn tijd liever besteed aan pianospelen, sporten en filosoferen met mijn vrienden. Onze werkwerken blijven zich maar verkorten en we praten er regelmatig over hoe vreemd het vroeger moet zijn geweest toen mensen nog fulltime werkten en zelfs óverwerkten. Overwerken?! Hoezo? Ik kan me het niet voorstellen.

 

"Overwerken?! Hoezo? Ik kan me het niet voorstellen."

Wacht, ik krijg een inkomend bericht van Timing, al 15 jaar mijn favoriete opdrachtgever. Of ik zin heb om te helpen bij het opzetten van een filiaal in Nieuw-Amsterdam? Blijkbaar zit de groei er nog steeds in en ik zeg gretig ja. De kantoren van Timing zijn een genot om te zien en in te werken. Je zou er bijna het thuiswerken voor opgeven.

Chips. Ik zie dat ik mijn Tesla vergeten ben om aan de lader te zetten. Waarom heeft Melvy me dat niet verteld? Oh ja, ze zei dat ze me teveel verwende en dat ik af en toe ook best zelf de gevolgen van mijn acties mocht ervaren. Vooruit dan maar, die dekselse Melvy!

De autonome taxi zoeft door het verkeer en ik kijk uitgerust om me heen. De nieuwe 360-graden panoramadaken zijn geweldig. De lucht gonst van de drones en daar zijn er vast een paar van mij bij. Ik weet het nu zeker, ik ga terug naar 20 uur werken want het basisinkomen gaat binnenkort omhoog en dat compenseert mijn vergoeding. En die nieuwe opdracht lijkt me te gek! Ik sluit mijn ogen en dommel vredig weg; het is net alsof ik zweef.

Van de acht miljoen werknemers in Nederland hebben er momenteel ongeveer een miljoen in meerdere of mindere mate last van burn-outverschijnselen, zo blijkt uit onderzoek. De komende tien tot twintig jaar zal echter, afhankelijk van welke studie je bekijkt, 40 tot 70 % van alle banen verdwijnen, als gevolg van de exponentiele voortschrijding van de technologie. Daarmee verdwijnt ook de burn-out.

Banen in de elektronica, mechanica, digitalisering en software zullen toenemen, banen in boekhouding, banken en verzekeringen zullen afnemen. Banen in de zorg zullen blijven en door de verdergaande vergrijzing steeds belangrijker worden. De mens zal terug moeten gaan naar het cliché dat we werken om te leven en niet andersom. En dat zal voor veel mensen even wennen zijn. Maar het is een luxeprobleem.

In Zweden wordt geëxperimenteerd met de zesurige werkweek, met behoud van loon, en hoewel er nog uitdagingen zijn in termen van de kosten zijn de resultaten op menselijk gebied veelbelovend. Er worden steeds meer experimenten met het basisinkomen uitgevoerd, ook in Nederland. Het gaat allemaal zó snel – en daarom logischerwijs met horten en stoten – dat we in de overgangsfase te maken gaan krijgen met een uniek fenomeen: de bore-out wordt de nieuwe burn-out. We zullen er simpelweg aan moeten wennen dat we op een gegeven moment al om een uur of twee ‘s middags thuis zijn. Iedere werkdag. Wat gaan we dan doen? Ik zou het wel weten. En jij?

Meer weten over de toekomst van mensaap en moederplaneet? Ga gerust eens kijken op www.vooruitkijkenvoorgevorderden.nl

Foto

"We zullen er simpelweg aan moeten wennen dat we op een gegeven moment al om een uur of twee ‘s middags thuis zijn. Iedere werkdag. Wat gaan we dan doen? Ik zou het wel weten. En jij?"

Vraag het ons!